مىدانيم زمين ، كاملا كروى نيست بلكه در ناحية قطبها فرو رفته ودر خط استوا برجسته وداراى قطر چهل كيلومترى بزرگتر از قطر قطب‌ها است . محور چرخشى زمين با صفحه دائرة البروج زاويه 5 / 66 درجه مىسازد . نيروهاى جاذبه ماه وخورشيد مىخواهند برجستگيهاى استوايى زمين را به طرف ماه وخورشيد بكشند ( چون زاويه مدار ماه با صفحه دائرة البروج فقط 5 درجه وهشت دقيقه است ، مىتوان گفت نيروى جاذبه ماه نيز تمايل دارد كه برجستگيهاى استوايى زمين را به سوى دائرة البروج بكشد ) چون نيرويى كه از سوى ماه وخورشيد به نقطه وارد مىشود بيش از نيرويى است كه به وارد مىگردد ، عدم توازن اين دو نيرو سبب مىشود كه نقطه گرايش يابد كه در امتداد AT حركت كند ، ودر نتيجة حركت زمين به حركت فرفره‌اى كه نيروى ثقل مىخواهد آن را بيندازد شبيه مىشود ، از اينرو محور زمين حول محور منطقه البروج يك حركت گردشى پيدا مىكند كه زمان تناوب آن 25800 سال ومقدار آن در هر سال پنج دقيقه ودو ثانيه ( 2 ، 5 ) است ، در نتيجة اين حركت : أولا : محور زمين در هر 25800 سال ، مخروطى با نصف زاويه رأس ، 5 / 23 درجه ( شعاع ) به دور محور استواى فلكى مىپيمايد . ثانيا : به سبب تغيير صفحهء استواى فلكى ، نقاط تقاطع دائرة البروج با استواى فلكى ، در هر 25800 سال يك دور كامل روى دائرة البروج از مشرق به مغرب ( در جهت حركت عقربه‌هاى ساعت وبر خلاف حركت مدار ساليانه ) تغيير مكان مىدهند . همراه با گردش زمين به دور خورشيد وچرخش آن به دور